Visjes WeBlog

Just another WeBlog
Subscribe

Burps

20 januari 2015 Door: Visje @ 11:17 Categorie: Eten  

rodewijnglasGeintje.
Maar ik zou nog terugkomen op mijn wijnproeverij avontuur, en laat ik dat maar niet te lang uitstellen. Natuurlijk heb ik eerst die Comté Tolosan uitgeprobeerd.
Ik moet toegeven, het was niet meteen lekker. Beetje zurig en ik moest heel erg aan de smaak wennen. Na een paar slokjes was het wel beter en kon ik dit wijntje van een paar euri wel waarderen. Schandalig, maar de fles is niet in de gootsteen beland, zoals ik aanvankelijk dacht.

Zaterdags kon ik de verleiding niet weerstaan en ben toch maar naar de grootgrutter getogen om eens te zien wat daar allemaal in de schappen stond. Er was me vroeger, in een grijs verleden, verteld dat je moest beginnen met een zoete witte wijn. Dat was dus mijn poging met de Comté. Ik wilde ook kijken of mijn smaak al zo veranderd was dat ik misschien wel een rood wijntje naar binnen zou krijgen en misschien wel belangrijker, binnen houden.

Bij de Appie stond ik minuten lang naar de rijen met flessen te kijken en begon me af te vragen of ik dit nieuwe experiment niet beter zou moeten overslaan. Eerst toch maar besloten om een nieuw wit wijntje uit te zoeken en ik had natuurlijk al wat nagelezen, dus ik stond niet helemaal voor jan met de zeer korte achternaam voor de rekken.

Die keuze viel op de Fat Bastard Chardonnay. Niet in de laatste plaats vanwege de naam. Zo’n dik propje, a.k.a. fat bastard, als ik moet zich kunnen vereenzelvigen met deze wijn. Nou…. dat lukte wel. Maar daarover later meer. Ik stond nog in het gangpad met de wijnen. De eerste keuze was gemaakt, dus waarom dan niet doorzetten en ook voor rood gaan.

Ik had natuurlijk wel wat voorbereid en volgens de kenners was Merlot een leuk instapmodelletje. Daar ging ik dus naar op zoek, maar welke? Goede raad is duur en als je voor zo’n rek staat, met alleen maar flessen wijn en nul, echt nul, verstand van zaken, is het wel moeilijk zoeken.

Ik zag ergens onderin een klein flesje staan. Dat beloofde tenminste iets, namelijk geen hele fles die niet te drinken, maar precies voldoende voor een glas om te proberen. Slimme marketing of meedenken met je klanten, daar wil ik vanaf wezen. Het was voor mij een uitkomst. Bleek ook nog eens Merlot te zijn, dus niet nadenken, maar kopen die handel. Was nog eens biologisch ook, dus alleen maar voordelen.

Die avond was mijn grote wijnproefavond. Ik zou nu ook de rode wijn gaan proberen. Ik vond rode wijn dus echt niet lekker, vroeger. Gelukkig blijkt dat in de loop der jaren je smaak ook kan veranderen. Ik had mijn eerste Merlot ingeschonken en had me op de bank geïnstalleerd om een serie te kijken. Voorzichtig probeerde ik de eerste slok en die was verrassend genoeg lekker.

Niet zoals de Comte, zurig, maar gewoon lekker. Dus dat smaakte naar meer. Nee, ik heb niet het glas achterovergeslagen, maar heb er lekker een hele avond van kunnen genieten. Daar stond ik zelf ook van te kijken, maar het is echt zo.

Ondertussen heb ik de normale versie van de fles gekocht en mezelf voorgenomen om ‘s avonds onder het genot van een serie of film één (1) glas rode wijn te nemen. Misschien dat ik andere merken/soorten probeer, maar dit bevalt me voorlopig wel.