Visjes WeBlog

Just another WeBlog
Subscribe

Helft Nederlanders te dik…

30 januari 2012 Door: Visje @ 20:23 Categorie: Algemeen, Eten  

Daar is die dikke buik weer, maar dit keer heb ik het niet verzonnen. Ik heb net het schrijven weer opgepakt en de media slingeren het ‘nieuws’ de wereld in dat de helft van de Nederlandser te dik (Buik-alert) is. Hoe opvallend. Ik geef ruiterlijk toe dat ik me de laatste twee jaar bij tijd en wijle weer heb laten gaan, maar zo erg als het nu door de media voor gesteld wordt gelukkig niet.

Als ik om me heen kijk, vooral hier in de buurt van het Alexandrium, loopt er nogal wat overtollig vet rond. Je hebt hier de keuze uit verschillende soorten junkfood-toko’s en daar is het ook standaard druk. niet alleen met jeugd, maar voornamelijk de groep 20-40 jaar staat in de rij om het lunchpakketje te vervangen voor hamburgers, patat en meer van die vette zooi. Als ik er langsloop valt het me wel op dat er nooit echt slanke mensen in die rijen te vinden zijn.

Ook zijn de laatste tijd de afslankprogramma’s weer populair. Nu kunnen we al kijken naar te dikke kinderen en is zelfs het Algemeen Dagblad afslanken aan het promoten in samenwerking met Weight Watchers. Je kan daar meedoen met het programma Gezond en Fit. Ik wilde daar ook meteen aan meedoen, aangezien ik het gewone Weight Watchers programma volg, maar op een of andere reden kan ik niet meer inloggen met mijn facebook-account. Best. Dan niet. Die kilo’s missen jullie dan op je teller.

Maar het is toch eigenlijk te gek voor woorden dat het inderdaad zo ver gekomen is dat mensen zich zo laten gaan en pas veel te laat zelf willen ingrijpen. Ik kan me de eerste keer dat ik zo verschrikkelijk schrok nog wel herinneren. De keuring bij de bloedbank. Ik woog 93 kg. en wilde er meteen wat aan gaan doen. Ik was niet top-zwaar, maar m’n buik begon behoorlijk uit te steken. Een klein half jaar later werd mijn dochter in het ziekenhuis opgenomen en was er discussie met de moeder of de weegschaal van het ziekenhuis wel klopte. Ik ben er toen op gaan staan en woog 100. Ik wist het van mezelf en vond het niet erg, maar wel de opmerking van mijn ex. Het duurde niet lang voor ik langzaam ging zoeken naar een manier om wat af te vallen.

Niet dat de mening van mijn ex me zo veel waard is, die zal elke gelegenheid aangrijpen om me voor lul te zetten. Nee, ook mijn kinderen begonnen last te krijgen van het feit dat papa dik was. Geloof me 100+ voor nog geen 1.70m is dik! Dus ik ging wat harder zoeken naar een manier om af te vallen. Toen kwam ik bij Sonja uit. Nu wil ik niets meer van dat dieet weten, maar het kan je wel helpen met afvallen. Je moet wel  op tijd stoppen en overstappen op iets wat gezonder is. Na Sonja val je geheid terug in oude gewoonte en ben je binnen no-time terug op je oude gewicht.

Na de eerste keer afvallen begon ik dus langzaam weer aan te komen. Dat gaat langzaam, maar wel sneller dan je zou willen.  Zelfs het zo bejubelde hardlopen deed me geen goed meer, zodat ik vorig jaar moest onderkennen dat ik weer te zwaar was om een simpele 5 km te rennen. Ik heb dan echt geen opmerkingen van anderen nodig om te snappen dat ik er iets aan moet doen. Zodoende ben ik nu bij de Weight Watchers uitgekomen en dat bevalt me prima.

Als ik dan nu naar sommige mensen kijk, en die mensen zijn echt veel verder heen dan ik was, verbaast het me iedere dag weer dat ze er niets aan doen. Kennelijk ook niets aan willen doen. Ik begrijp best dat je in sommige gevallen veroordeeld bent tot een zwaarder lichaam, maar wandelen is het minste dat je kan doen. Zelfs dat is te veel voor ze. Dus dat de Nederlander steeds dikker wordt is eigenlijk niet zo vreemd, maar wel zorgwekkend.

Laat een reactie achter

  • Categorieën

  • Laatste berichten

  • Abonneer op dit blog via email

    Vul je e-mailadres in om je te abonneren op dit blog. Je krijgt een berichtje als er iets nieuws gepost is.

    Voeg je bij 3 andere abonnees

  • Laatste reacties