Visjes WeBlog

Just another WeBlog
Subscribe

Zo snel

19 oktober 2011 Door: Visje @ 14:35 Categorie: WTF  

Je staat er niet bij stil als je een kitten of een jong dier in huis neemt, maar er komt een dag dat het beestje ouder zal zijn dan jij. Op dat moment wil je er niet bij stil staan, maar het gaat ooit eens komen. En ook al is het ‘maar’ een huisdier, het beestje is een deel van je gezin geweest.

Zo stond ik afgelopen tijd ineens voor een moeilijke beslissing. Beethoven, mijn Brits korthaar, was ondertussen 15,5 jaar geworden en nog altijd even levendig als altijd. Overdag kon hij zichzelf prima vermaken. Voornamelijk met slapen, maar ‘s avonds moest en zou hij aandacht krijgen. Gelijk had hij. Als je op de bank zat kon hij stil naast je komen zitten en mocht je, naar meneer zijn zin, niet snel genoeg reageren dan hielp hij je wel even door zachtjes met zijn poot te tikken. Het liefst tegen de arm of hand waarvan hij een actie had verwacht, maar hij kon ook heel lief tegen je wang tikken.

 

Zo kon hij ook heel druk in de weer zijn met een speelgoed muisje dat ik ooit eens bij het kattenvoer had gekregen. Een klein paars dingetje wat eigenlijk niet veel voorstelde, maar hij was er helemaal gek van. Ik heb wel eens geprobeerd om een ander speeltje voor hem te kopen, maar zelfs muisjes, met ongeveer dezelfde vorm maar een andere kleur, liet hij links liggen. Alleen dat paarse geval was interessant. Hoeveel voorkeur kan je hebben?

Tot het laatst aan toe heeft hij met de muisjes gespeeld en merkte je eigenlijk niets aan hem. Hij ging de laatste week met zijn achterpoot trekken en weigerde opeens om te eten. Wat er ook voor hem neergezet werd, hij raakte het niet aan. Drinken ging moeizaam en de kattenmelk, wat hij normaal nooit kreeg, was even interessant, maar ook dat kon onaangetast weggespoeld worden door de gootsteen. Maar nog steeds wilde hij de aandacht als je in de buurt was en ging dan ook altijd in de buurt liggen.

Uiteindelijk was het onvermijdelijk. Afgelopen maandag is de dierenarts langsgekomen en deze bevestigde eigenlijk wat ik al wist. Beethoven was op. Hoe graag ik hem ook bij me had willen houden, ik hoopte maar dat ik niet te laat deze verschrikkelijke beslissing had genomen. Hij heeft een mooi leven gehad. eerst als dekkater, later bij mij in huis. Hij heeft zelf prijzen gewonnen. Het was gewoon een hele mooie, lieve kat.

Op maandag 17 oktober 2011 om 15:09 is Beethoven ingeslapen. Hoewel ik weet dat het voor Beethoven het beste geweest is, doet het me veel verdriet om mijn vriendje te moeten verliezen. Gisteren zijn urntje gehaald en deze een mooi plekje gegeven. Het is nu stil in huis.

Laat een reactie achter

  • Categorieën

  • Laatste berichten

  • Abonneer op dit blog via email

    Vul je e-mailadres in om je te abonneren op dit blog. Je krijgt een berichtje als er iets nieuws gepost is.

    Voeg je bij 3 andere abonnees

  • Laatste reacties