Visjes WeBlog

Just another WeBlog
Subscribe

Ik heb het gedaan

11 juli 2009 Door: Visje @ 11:57 Categorie: Hardlopen  

Ik heb er een nachtje over moeten slapen, maar ik heb me gisteren opgegeven voor de bedrijvenloop. Dat betekent dat Visje op 11 oktober in Eindhoven zijn eerste halve marathon gaat proberen te volbrengen. Wat heb ik mezelf aangedaan? 🙁

Na mijn rondje van afgelopen dinsdag heb ik behoorlijk last van mijn knie gekregen. Ik had op een redelijk tempo de 5 km kunnen volbrengen en daarna eigenlijk geen last gehad, maar woensdag begon mijn knie weer te vervelen. Niet verder over nagedacht, want ‘s middags heerlijk met het jongste guppie in het zwambad gelegen en meegedaan aan haar eerste zwemles voor het B-diploma.

Afgelopen zaterdag heeft ze haar A-diploma gehaald en paps heeft toen ook meegezwommen. Dus dat is al twee keer in de week zwemmen. We worden nog sportief. Maar met zwemmen heb ik dus geen last van mijn knie, maar overdag met traplopen en zo wel. Da’s vervelend. Heel vervelend. Donderdagavond niet gaan rennen, al was ik het wel van plan, maar met ijs op mijn knie op de bank gezeten. Wordt een mens ook niet vrolijker van.

Tijdens mijn kwakkeldaagjes, op woensdagochtend, kwam er dus een collega vragen of ik mee wilde lopen met de bedrijvenloop. Het was een estafette halve marathon. Dat vond Visje niet zo erg. Maar toen ik zelf ging zoeken bleek het een gewone halve marathon te zijn. Toen moest ik er toch even over nadenken. Eerst nog ‘s avonds zwemmen en ik wilde kijken hoe de donderdagavond zou gaan.

Die verliep dus dramatisch. Ik was, zoals ik al zei, niet eens begonnen aan mijn rondje in het Oude Land, maar lag op de bank met ijs. Wat een ellende. Toen ik naar bed ging stond mijn hoofd niet naar Eindhoven in oktober. Het ijs had geholpen, maar de vraag was voor hoe lang.

Dat bleek gelukkig lang genoeg te zijn. De volgende morgen voelde ik mijn knie nog wel, maar ik had er weer vertrouwen in. Eenmaal op  de zaak pakte ik het inschrijfformulier en heb het ingevuld en ingeleverd. Ik heb het echt ingevuld en ingeleverd. Ik geloofde het zelf bijna niet, maar ik zal er nu toch tegenaan moeten. Dinsdag was het vijf, wat nu?

Vanmorgen toen ik wakker werd lette ik meteen op mijn knie. Die voelde ik licht. Misschien niet verstandig om te gaan lopen, maar als ik wilde trainen dan heb ik nog drie weken. Daarna drie weken niets, en dan er weer vol tegenaan. Dus met lichte tegenzin me aangekleed, Isostar klaargemaakt, drinkflesjes gevuld en langzaam naar de Waleweg gelopen. Ik twijfelde nog steeds. Even wat rek en strek oefeningen, het inlopen wat ik tussendoor steeds deed, had ik minder gedaan, maar het voelde wel goed.

En toen ben ik toch maar gaan rennen met als doel verder te komen dan dinsdag en niet te veel ineens te willen. Dat zou moeilijk worden, maar ik wilde het goed doen. Dus na een kilometer of twee voelde het zo lekker dat ik zelfs toen er al over dacht om helemaal het rondje uit te rennen, maar ik hield me aan de voorgenomen afstand van 6 km (iets meer) en nam toen rust. Geen last onderweg en het laatste deel liep ook weer lekker.

Ik heb vanmorgen, ondanks licht ongemak met mijn knie toch weer sneller gelopen dan eerst en meer adem over. Ik mag niet klagen. Op dit moment voel ik mijn knie weer wel, dus het zal ijs worden en rustig aan, maar het begin is er. Mij benieuwen hoe ik oktober ga halen. 🙂

Laat een reactie achter

  • Categorieën

  • Laatste berichten

  • Abonneer op dit blog via email

    Vul je e-mailadres in om je te abonneren op dit blog. Je krijgt een berichtje als er iets nieuws gepost is.

    Voeg je bij 3 andere abonnees

  • Laatste reacties